Welke Romans las ik in bed?
Vandaag lig ik in bed met het boek Hotelle van Emma Mars, een erotische roman. Hoe dat beviel? Lees maar mee!
Elle is een ex-Hotelle. Een escortdame die tijdens haar ‘werk’ de gebroeders Barlet ontmoet. In Kamer 2: De uitdaging (ondertitel) stelt Elle’s geliefde Louis Barlet hoge eisen stelt aan de seksskills van zijn minnares. Halverwege het boek duikt ook ex David Barlet (weer?) op, waarna Elle gedurende de rest van het verhaal erotische achtjes draait om de beide broers.
Zoals jullie weten lig ik - speciaal voor deze rubriek - regelmatig in bed met een auteur.
Dat bevalt goed! Alleen in het geval van Overnight Millionare zou ik toch graag de auteur - Elle van Rijn - willen verruilen voor de hoofdpersoon in dit waargebeurde verhaal. Jerry Winkler. Waarom? Dat lees je in deze recensie.
"Om het verschrikkelijke juk van de tijd niet te voelen, moet u zich steeds bedwelmen… met wijn, poëzie of deugd, naar eigen keuze. Maar bedwelmt u." Charles Baudelaire.
In mijn bed staat de tijd stil – tenminste zo líjkt het, wanneer ik me in de stilte van de nacht laat bedwelmen door goed boek – en als ik overdag dan weer eens tijd tekort kom, dan denk vaak aan dat boek onder mijn kussen. Dat daar rustig ligt te wachten.
Iemand die koste wat het kost wil debuteren maar ondertussen worstelt met thema’s als feit en fictie, genre en de rampspoed van een schrijversbestaan.
Wat grappig dat ik dit boek hier mag bespreken! Hier, op Esthers blog. Want schreef Esther niet zelf een debuut over 'debuteren’? En stond daar niet op de achterflap ‘Esther wil een boek schrijven maar steeds als ze een goed idee heeft, komt het dagelijks leven ertussen?’
Lees hier de recensie van De ontuitwisbare vlekken van een luipaard (uitgeverij Karakter), door Kat.
De afgelopen dagen lag ik in bed met Eva Beaver, (voormalig) volmaakte huisvrouw en ex-opvoedster van een neurotische tweeling. Veel anders dan in bed liggen was er ook niet mogelijk, want Eva is ‘De Vrouw die een jaar in Bed ging liggen’. En dat neemt ze héél serieus. Zelfs naar het toilet gaan doet ze uitsluitend via het Witte Pad*.
Ze zei: “Ik ben niet ziek. Ik trek me alleen terug uit de wereld… geloof ik.”
Er bestaan vele soorten cadeautjes. Tastbare cadeautjes, mooi-gebaar cadeautjes, verplichte cadeautjes én cadeautjes waar niemand op zit te wachten. Zo’n ‘cadeautje’ kreeg mijn vriendin Kat. Sindsdien brengt ze veel tijd door in bed en schrijft ze af en toe een review voor mijn blog. Lees hier het verhaal van Kat.
Moeder, moeder. Zeg dat wel zeg. Had ik na het herlezen van Pride en Prejudice vooral zin in een sigaret - in de Pride-tijd mocht je nog 'gewoon' roken na de seks - ben ik na het lezen van Moeder, Moeder eerder toe aan een flinke borrel. Oh nee, wacht even. Die mag ik niet meer.
