Daar zijn we weer! Met gemengde gevoelens ben ik teruggekeerd uit het Normandische. Want het is fijn om thuis te zijn, maar niet fijn om de vakantie weer 'gehad' te hebben.
Normandië is bijzonder en hoewel ik slechts een klein stukje heb gezien, vond ik er echt prachtig. Het gele graan, de blauwe zee en de gouden stranden vol schelpen; Cote de Nacre betekent niet voor niets 'parelmoeren kust'. Maar Normandië is ook wreed en ruig. Overal voel je de oorlog en op stranden als Omaha, Juno en Goldbeach lopen de geallieerden met je mee. Bijna letterlijk, zoals in het filmpje in het musée Canadien in Courseulles sur mer.
"As we moved further from the mothership and closer to shore, it came as a shock to realize that the assault fleet just behind us had completely disappeared from view. Suddenly there was just us and an awful lot of ocean!"
Heter en heter werd het.
"On the Kurk"
