Stadsdichter(es) Amersfoort | Het gedicht

Zo. Dat was bijzondere avond.

Om te beginnen vond ik het echt fantastisch om naar de andere kandidaten te kijken. Wat een mooie gedichten heb ik gehoord. En natuurlijk vond ik het heerlijk om zelf weer eens op het podium te staan. Zo’n avond afsluiten met een kwinkslag, een twittergedicht en een leuk verhaal, dat is toch wel echt wat voor mij.

"Vuijsters viel op door de korte gedichten die in een twitterbericht passen." (AD)

Zó jong

De titel Stadsdichter Amersfoort ging aan mijn neus voorbij. Maar ik kreeg echt fantastische reacties. Van al die lieve mensen die met mij meegekomen waren – wat was ik trots op mijn mooie meiden die op eerste rij zaten! – maar ook ‘zomaar’, van mensen uit de jury en uit het publiek. “Ik ging voor jou, jij hebt écht lef!” En: “Wat een prachtige gedichten!” “Alleen al om je humor had jij het moeten worden!” Mijn buurvrouw ging zelfs zo ver om te zeggen: “En jij ziet er dan zó jong uit als je daar staat!” Kijk, alleen al daarom is zo’n avond een succes.

Zeg nooit ...

Kortom, ik ben trots. Op mezelf en op de mensen om me heen. Al die appjes, die mailtjes, wat een support! En ik wens de nieuwe stadsdichter heel veel succes. Benieuwd wat ze ervan gaat maken. Of ik over twee jaar weer ‘meedoe’? Ik denk het niet, maar zeg nooit nooit.

Gaten dichten

Voorlopig ga ík gewoon met wat ik doe. Bloggen, de woorden met de mensen rijmen en de gaten tussen pand & poëzie in Amersfoort dichten. Met of zonder titel.

Trouwens, stadsdíchter, ik geloof toch dat ik meer stadsópener ben.

Hieronder het gedicht dat ik instuurde. Over het pand voormalig ziekenhuis De Lichtenberg (op de Berg) dat al tijden klaar staat voor de sloop.

Laatste rustplaats

Heb je ooit gezien
Hoe een gebouw
Wanhopig kan zijn?
Alleen en verlaten met
chronische pijn

De zieken zijn beter-
af verderop
In nieuwere bedden
Aan nieuwe tafels
Met bloemen erop

Het oude gebouw
Staat klaar voor de sloop
Geen infuus meer, geen leven
Verdwenen de hoop

Nog slechts een paar maanden
Dan is het gedaan
Wat daar ligt-ten-berg
Zal hemelen gaan

Menigeen, sterft alleen
Thuis
Behalve
Een ziekenhuis